De Europese batterij-industrie loopt minstens tien jaar achter op Azië. Toch hoeft die achterstand volgens Emma Nehrenheim, managing director van de European Battery Alliance, geen verloren race te zijn. Met innovatie, samenwerking en langdurige investeringen kan Europa alsnog een sterke eigen batterijsector opbouwen.

Strategische onafhankelijkheid rond batterijen is voor de EU een sleutelthema geworden. Brussel en Den Haag zoeken naar manieren om de afhankelijkheid van kritieke grondstoffen (CRMs) te verkleinen, via spreiding van import, recycling en nieuwe mijnbouw. Een eerste stap werd deze week gezet met de start van het EU Energy and Raw Materials Platform, waar kopers en verkopers van batterijgrondstoffen voor het eerst aan elkaar werden gekoppeld.

Hoe maken we batterijen beter én zorgen we dat afgedankte exemplaren hoogwaardig worden gerecycled? Met de snelle groei van elektrisch vervoer wordt die vraag steeds urgenter voor beleidsmakers, fabrikanten en verwerkers in de EU. Voor de terugwinning van CRMs zijn er drie routes: pyrometallurgie (smelten), hydrometallurgie (chemisch oplossen) en directe recycling. De variërende chemische samenstelling van batterijen maakt die opgave echter complex.

Er zijn momenten waarop je een stapje vooruit zet op het asfalt, letterlijk en figuurlijk. Voor mij was dat bij een rij waterstoftrucks voor het Utrechtse provinciehuis op 13 maart: meer dan twaalf stuks, uit meerdere landen en van verschillende fabrikanten. Op Lage Weide gaan we hierin mee en werken we aan een lokaal waterstofecosysteem